Nicht Trudi verwacht ons rond 13.00 uur want ze wil perse
met ons naar een restaurant gaan. We nemen natuurlijk weer de fiets want dat is
toch altijd gemakkelijk. Het is nog droog maar er zijn al wel wat donkere
wolken te zien. Wim heeft de route door de stad uitgestippeld. Ondanks de
grootte van de stad Wenen lukt het ons om ruimschoots op tijd te zijn en zelfs
in een keer goed te rijden. Het zoeken naar een bloemenzaak leverde meer
problemen op dan het volgen van de goede route. De afstand is 10 km en het
hoogte verschil is ons meegevallen. Wel moesten we vaak op de rijbaan fietsen
en met de tramsporen in het wegdek vond ik dat wel een beetje eng. We worden
allerhartelijks ontvangen. Trudi is geen spat veranderd maar haar zus Margit
riep bij mij niet zoveel herinneringen op, terwijl ik beide, samen met Adi, in
de zomer van 2001 nog gezien heb. Ze vinden het prachtig om foto’s van alle
kinderen en kleinkinderen te zien. Natuurlijk maken we een foto van de zussen
en ook een foto waarop ik tussen hen in zit. (stuur ik ’s avonds meteen ook
naar Adi door). Het interieur in huis is nog hetzelfde en alles ziet er nog
steeds prima uit.
Wij gaan met Trudi naar een Grieks restaurant, om de hoek.
Margit gaat niet mee want zij heeft te veel pijn aan haar knieƫn om te kunnen
lopen. Het restaurant is erg gezellig en het eten is heerlijk. Trudi is met
haar 87 jaren nog een goede eter en een drankje gaat er ook goed in. Van de
zussen, Margit is pas 85, is zij het meest gezond. Ze loopt nog kaarsrecht. Als
het kan gaan ze in het weekeinde naar hun badhuis in Kritzendorf. Dat badhuis
houden ze aan want dan zijn ze er nog eens uit. Bij thuiskomst drinken we
koffie met natuurlijk gebak. We kletsen nog gezellig maar om 16.00 uur
vertrekken wij toch maar. Misschien zien we elkaar nog eens. We worden onderweg
naar de camping getrakteerd op een buitje. Het weer knapt die dag ook niet meer
op. Echt gezellig is de camping niet want de meeste plaatsen worden ingenomen
door Duitse bouwvakkers die hier blijkbaar een klus hebben en die mensen leven
in hun eigen enclave en trekken niet op met kampeerders.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.